Hani sen ne zaman gelsen ben seni kabul ederdim ya artık öyle değil. Gelme yani istemiyorum. Sensizliğe alışacam. Sensiz mutlu olmaya çalışacam. Senle tanışmadan önce nasılsam yine öyle olacam. Mesaj atmak istediğim zaman kendimi tutacam, kendime engel olacam. Gün gelecek fotoğraflarını silecem, gün gelecek şarkımızı silecem. Bir şekilde alışacam yokluğuna. Senin sevmediğin huylarım vardı hani zorla vazgeçirmiştin beni onlardan. Geri dönecem onlara. Senin sevmediğin arkadaşlarım vardı, daha bi yakınlaşacam onlara. Bilmiyorum belkide hala seviyorum seni, belkide hala içimde sana karşı bi şeyler var. Ama onlarda bitecek. Kötü şeyler düşündüğüm zaman kızardın ya hani artık onun için kızacak biri de yok artık. Sen bu sefer gerçekten gittin, bittin. Daha önce hep bilirdim geri geleceğini ama artık eminim gelmeyeceğinden. Mutlu gibi görünüyorum belki. Belki de her şey yolundaymış gibi davranıyorum. Ama ne ben mutluyum ne de her şey yolunda. Sende haklıydın tabi. Az çektirmedim sana, az uğraştırmadım seni. Beraber kurduğumuz hayaller vardı mesela. Onlarda yok artık. Yapacağımız şeyler, gideceğimiz yerler vardı. Başkasıyla başka hayaller kurarsın artık. Başka hayallerde başka yerlere gidersin. Beni soracak olursan eğer; senin sevdiğin kişi olarak kalmayacam artık. Tamamiyle değişecem. Senden önceki gibi olacak her şey. Belki bundan sonra yapacağım bazı şeyler bana zarar verecek, belki üzülen ben olacam. Ama emin olduğum bir şey var: Hiçbir şey gidişin kadar üzemeyecek beni. Ve son olarak; belki senleyken çok mutluydum ama bu saatten sonra senin için "İyiki vardı." diyemicem.