Bence bu hayattaki anlaması en zor şey matematik değil duygulardır.Hele ki ayrılık sonrası yaşanılan duygular.Bizim ayrılığımızın üstünden 5-6 ay geçti.İlk başlardan duygularımın farkındaydım sevgi,pişmanlık,özlem.Peki ya şimdi? Yaptığı onca şeyden sonra nefret ettiğimi düşünüyorum.Ama geceleri kafamı yastığa koyduğum da onu özlüyorum.Yine de,her şeye rağmen..Sevgi değildir diyorum belki de,belki de sadece alışkanlıktır.Sonuçta o benim her şeyim olmuştu zamanında sadece sevgilim değil ailemdi aynı zamanda,en yakın arkadaşımdı.Şimdi bunları yazarken bile gözlerim doluyor,iç çekiyorum.Ama kafamda ki düşünce şu.Senin onu düşündüğün kadar o seni düşünüyor mu? O merak ediyor mu seni,o her gece ağlıyor mu? Hayır.O yeni sevgilisiyle şarkılar belirliyor artık,onu düşünüyor,zamanında seninle yürüdüğü yollardan şimdi o kaltakla yürüyor.Peki senin hissettiğin ne? Nefret mi yoksa sevgi mi? Özlem mi yoksa pişmanlık mı? Karşına gelse onu öpmek mi yoksa içindekileri döküp sövmek mi isterdin? Hangisi Eylem hangisi?