Ey Sevgili

Ey sevgili, neden sana döner durur yüreğim,
Kaçsam da kendimden, yine sana varır dileğim.
Belki aklım yoruldu, belki gönlüm seni seçti,
Ben sustukça içimde, adını söyleyen bir şeydi.

Nereye baksam senden bir iz düşer geceme,
Bir sesin karışır sessizliğime, nefesime.
Unutmak istesem de kalbim izin vermez buna,
Demek ki bazı insanlar yazılır insanın ruhuna.

Sen miydin aradığım, yoksa arayışın kendisi mi?
Bir sevdanın içinde kaybolmak kaderin sesi mi?
Bazen insan birini değil, kendini bulur onda,
Bazen bir çift göz, koca bir ömre açılan kapıdır aslında.

Ne zaman uzaklaşsam sana biraz daha yaklaşırım,
Kendimden kaçarken senin içinde saklanırım.
Belki de mesele sevmek değil, vazgeçememektir;
Çünkü bazı aşklar bitmez, sadece sessizleşir.

Ey sevgili, bilmem sen benim neyimsin,
Bir yarım mısın, yoksa tamamlanmayan hikâyem misin?
Bildigim tek şey şu: Kalbim seni seçti bir kere,
Bazı seçimleri insan aklıyla değil, ruhuyla yapar.