Geç Kalanın Gelişi

Der misin bir gün,
“Geç kaldım…” diye başlayıp
susarak tamamladığın cümleleri?

Ben o suskunlukta büyüttüm seni,
her gelmeyişinde biraz daha alıştım
yokluğunun gürültüsüne.

Çünkü bazı bekleyişler,
kapıya değil,
kalbin en kuytu yerine kuruluyor…

Ve sen bilmezsin,
insan en çok
“geldim” dediğin anlarda kırılır,
çünkü içinde çoktan gitmiş birini
yeniden karşılamak zorunda kalır.

Bir gün gelirsen,
omzumu bulursun belki,
ama o omuz artık
senin yükünü taşıyacak kadar masum değildir.

Yine de koy başını…
Çünkü ben,
geç gelenleri bile
yarım bırakmayacak kadar derin sevdim.

Ama bil
bazı sarılışlar
bir kavuşma değil,
vedanın en sessiz hâlidir…