Geceyle Hesaplaşan

Yine geceye yenilmişsin,
Saatler susmuş ama zihnin bağırıyor.
Herkes uykunun merhametine sığınmışken,
Sen, düşüncelerinin mahkûmusun.

Bir kelime takılmış aklına,
Büyümüş, çoğalmış, içini doldurmuş.
Küçücük bir ihtimal,
Koca bir karanlığa dönüşmüş.

Yastığın sırdaşın olmuş yine,
Ama ne anlatsan eksik kalıyor.
Çünkü bazı yükler vardır,
Ne dile gelir ne de uykuya bırakılır.

Sabah yaklaşıyor usulca,
Gözlerin değil, ruhun yorgun.
Bir gün daha başlıyor belki ama
Sen, hâlâ geceden çıkamamışsın.

Ve kimse bilmez,
En çok da kendin saklarsın bunu;
Geceleri kafana taktıkların değil,
Onları susturamaman yorar seni en çok.