Manzara ne kadar güzel olursa olsun,
Senin gözlerin değince başka görünür dünya.
Gökyüzü maviliğini senden öğrenir sanki,
Bulutlar bile susar, seni izlerken uzaktan.
Bir kelebeğin kanadında bulurum seni,
Sessizce konar içimde en güzel yere.
Adını söylemeden de tanırım seni,
Çünkü bazı insanlar kalbe bakarak sevilir.
Gözlerini izledikten sonra anladım;
Bazı güzellikler gözle değil, yürekle görülür.
Bir bakış bazen bin cümleden daha derindir,
Ve bazı insanlar bir ömre sığmayacak kadar özeldir.
Gökyüzü kararsa da fark etmez artık,
Sen varsın diye içimde bir sabah doğar.
Dünya ne kadar sessizleşirse sessizleşsin,
Senin bir bakışın bütün yalnızlığımı bozar.
Belki yollarımız uzak, belki zaman acımasız,
Belki kavuşmak bugün bize imkânsız.
Ama gönül birini gerçekten seçmişse,
Mesafeler yalnızca ayaklara engeldir; kalbe değil.
Ve ben artık manzaralara eskisi gibi bakmıyorum,
Çünkü her güzel şeyde senden bir iz görüyorum.
Gökyüzünde bir kelebek, bulutlarda bir tebessüm…
Ne tarafa baksam, biraz seni buluyorum.