Azalan ömrümü ağlayarak temize çekiyorum,
Her damla bir cümleyi siliyor içimden.
Yanlış sevdalar, geç kalmış doğrular
Islanıp akıyor kalbimin kenarından.
Ağlamak, zayıflık değil artık bana,
Bir muhasebe defteri gibi önümde zaman.
Kırdıklarımın adını tek tek yazıyorum
Ve affı, satır aralarında arıyorum.
Azalan ömrümü ağlayarak temize çekiyorum,
Çünkü gülüşler bazen en büyük yalandır.
İnsan susarak kirlenir,
Gözyaşıysa en eski arınmadır.
Her hıçkırıkta biraz daha hafifliyorum,
Yük değilmiş meğer geçmiş dediğim.
Yanlış omuzlarda bıraktığım dualar
Şimdi bana geri dönüyor, eğilerek.
Azalan ömrümü ağlayarak temize çekiyorum,
Ne kendimi aklıyorum, ne dünyayı suçluyorum.
Sadece gerçeğin önünde diz çöküyorum,
Ve kalan zamanla
Daha dürüst yaşamaya söz veriyorum.