Gülüm idi.

Gül dalımdın .
Dokunsam kırılacaktın .
Dokunamadım , sende kurudun.
Tam üzüleceğim vakit balyozla kafama vuruyorsun sanıyorum .
Hakkın rahmetine kavuşmuş olmana sevinmeliyim aslında.
Öyle ya , rahmetiyle kuşatan Rabbin varken ; çivisi çıkmış dünyadan göçmene neden üzüleyim.
Sen melek olup göçtün, bunu hissediyorum .
Yada öyle hissetmek istiyorum, bilmiyorum.
Sana karşı içimde hep bir savunma gerçekleştiriyorum.
Beni burada kocaman bir yangınla baş başa bıraktığın için kızmalıydım sana, lakin ben halen avunuyorum savunmalarımla.
Seni öyle çok seviyorum ki ; sana kaş çatmıyor , sana kırgın uyumuyorum .
Sende beni seviyorsun biliyorum , sevginle aklımı kaybetmeyeyim diye benden önce gittin . Ben öyle düşünüyorum da , sahi sen beni seviyor muydun ?