Gülüşümle Birlikte Silinenler

Yüzüm tekrar güldüğünde…
İçimdeki o eski karanlık, sessizce çekilip gidecek.
Bir zamanlar beni tanıyan acılar, adımı bile hatırlamayacak.

Çünkü insan, en çok iyileştiğinde unutur.
Unutmak ihanet değildir;
Unutmak, yeniden doğmanın sessiz yeminidir.

Bir gün aynaya baktığımda,
Gözlerimdeki o tanıdık ağırlık yerine
Hafif bir ışık olacak.
Ve o an anlayacağım:
Ben artık o eski ben değilim.

Sizi hatırlamayacağım demek,
Sizi yok saymak değil…
Sadece artık sizinle aynı yerde durmamak demek.

Çünkü bazı insanlar hatıra değildir,
Birer eşiğin kendisidir.
Geçilir…
Ve geride bırakılır.

Gülüşüm geri geldiğinde,
İçimde hiçbir iz kalmayacak sanmayın.
İzler olacak…
Ama acıtmayacak.

Ve ben…
Hiçbirinize kızmadan,
Hiçbirinizi özlemeden,
Sadece yoluma devam edeceğim.