Herkes bir tebessüm taşır yüzünde,
Ama herkes aynı huzuru taşımaz yüreğinde.
Kimi gerçekten mutludur gülerken,
Kimi ise gözyaşlarını saklamak için öğrenmiştir gülmeyi.
Öyle insanlar vardır ki,
Acısını kimseye yük etmemek için
Kahkahalarını biraz daha büyütür.
En neşeli görünen,
Belki de geceleri en sessiz çığlığı atan insandır.
Çünkü hayat,
Yüzlere bakarak okunacak kadar basit değildir.
Bazı kalpler, kırıldığını belli etmeden atar.
Bazı insanlar, her "iyiyim" derken
İçinden bin kez "yoruldum" diye haykırır.
Güle güle ölenler de vardır,
Ölüp ölüp gülenler de...
Önemli olan dudaklardaki tebessüm değil,
Yürekte kalan umuttur.
İnsan, en çok da kimsenin fark etmediği yaralarından büyür.
Ve bazen en güzel gülüşler,
En ağır acıların ardından filizlenir.
Çünkü bazı insanlar,
Kendi karanlığını kimseye bulaştırmamak için
Güneş gibi gülümsemeyi seçer.