Hatır Bilenin Değeri

Emekle büyür insanın gölgesi,
Vefayla güzelleşir ömrün türküsü.
Nankör, aldığı iyiliği unutur da,
Hatır bilen, bir tebessümü ömür boyu taşır yüreğinde.

Öfke kapıyı sert çalar,
Ama sevgi sessizce girer içeri.
Kıran çoktur bu dünyada,
Onaran ise nadir bulunur.

Dün dost görünenler sırt çevirse de,
Menfaat bitince yollarını değiştirse de,
İnsan, kendi vicdanını kaybetmediği sürece
En büyük zenginliğe sahiptir.

Ben kini omzuma yük etmedim hiç,
İntikamı da yüreğime misafir etmedim.
Çünkü biliyorum;
Kalbi kararanın cezasını zaman verir.

Hatır bilen bir çift göz,
Bin sahte dosttan daha kıymetlidir.
Vefa bilen bir yürek,
Koca bir ömrün en güvenli limanıdır.

Bu yüzden ben,
Sesi yüksek olanı değil, sözü ağır olanı…
Öfkeyle yaklaşanı değil, gönülle geleni…
Geçici çıkarlar için değişeni değil,
Zor günde elini uzatanı severim.

Çünkü insanın gerçek değeri;
Söylediği sözde değil,
Unutmadığı emekte,
Koruduğu vefada,
Ve kıymet bildiği yürekte saklıdır.