Hep zoru sevdik biz, hep imkansız olanı. Biz hiç suçlu olmadık. Önce o tutsun elimizi dedik,önce o uzatsın dudağını dedik. Çiçekler alıp sıradaki şarkı ikimize gelsin dedik. Kendi canımız yansa ah etmedik de, onun saçı kırılsa ekşitip yüzümüzü "acıdı mı canımın içi" dedik.. Böyle işte. Biz en büyük günahı, seven olmak ile köpek olmak arasındaki farkı ayırt edememekle işledik..