Her insanın devrilmiş cümlelerinin sahipsiz bir öznesi vardır bence.Vurgularını
tamlayan, imlası bozuk şiirlerinin tek sahibi olan bir insan vardır.
İnsanın iştahla yaşamasını sağalayan bir sebebi vardır hayatında.Bunu bir dostu
da sağlayabilir, sevgilisi de sağlayabilir ve hatta bir müzisyen, bir şarkı da..
Şarkıyı içinde duyduğun an, yani şarkıyı söylemeye başladığın an aslında şarkının
da seni söylemeye başladığını hissettiğin anlardır bence.