insanın kendiyle yaptığı gece hesaplaşmaları
gündüz vakti hayata karşı takınılan o kusursuz "hiçbir şey olmamış gibi" maskesinin, gece baş yastığa değdiği an düşüşü. günün bittiği, dışarının sustuğu o saatlerde insan, gün boyunca halı altına süpürdüğü ne varsa tek tek masaya yatırmak zorunda kalıyor. en acımasız yargıç da en tanık avukat da yine insanın kendi vicdanı oluyor; sabah yeniden o maskeyi takıp sokağa çıkana kadar süren sessiz bir iç savaş.
Rukiye Gül Bakırhan