Hevesliyim

Sanki vaktimiz geldi artık bizim.
Ölümün kıyısındaymışım gibi hevesliyim.
Bunca yokluğundan sonra bir kere mi döneceksin?
Bu kadar hasreti nereye koyarım,
ben bilemem şimdi kavuşmayı.
Sanki çok az kaldı,
yokluğunla vedalaşmak bile öyle zor.
Var ya da yok, içinde sen olan her şey zor.
Sanırım beceremem ben sana sarılmayı.
Bilemem elimi kolumu nereye koyarım.
Acemisiyim vuslatın, tanımam etmem.
Yine de ölümü beklercesine bekledim onca zaman.
İkisini de tatmadım ne de olsa.

Ya şimdi gelirsen, toz duman olur kalbim.
Göz gözü görmez, nereye bakacağımı bilemem.
Hiçliğin daha kolay sanki, öyle yarı silinmiş hayalin.
Geldi mi vakti, sarsan, sarmalasan?
Ben gözlerimi kapasam, gerçek mi, rüya mı anlamasam?
Gönlüm öyle alıştı ki bir boşluğu sevmeye.
Gönlümü edip, senden kalan izleri doldursan.
Gel hadi, vaktimiz geldi.
Ölümün kıyısındayım.
Hevesliyim.