Hiçin Gürültüsü

Bir hiç için kopuyor bunca gürültü,
Oysa sessizlik daha çok şey anlatırdı.
İnsan bazen en büyük kavgayı
Kalbinde olmayan bir şey için çıkarırdı.

Sözler büyür, gölgeler uzar,
Haklılıklar birbirine çarpar durur.
Ama hakikat çoğu zaman
Bir köşede sessizce oturur.

Bir hiç için kırılır kalpler,
Bir hiç için uzaklaşır yollar.
Sonra zaman geçer…
Ve insan anlar, gürültünün ortasında
En çok kendini yormuş.

Çünkü bazı savaşlar vardır
Kazananı yoktur aslında;
Geriye sadece yorgun bir kalp
Ve değmeyecek bir “hiç” kalır.