Hırçın Bir Kış

Kalbim kafeste çırpınan kuş adını duydukça kanat çırpar
Ruhum çetin hırçın bir kış gülüşünle buzullar yumuşar
Kasvetten çekip alırsın beni ve gökyüzü ışıldar
Kendini yollara vurmuş deli yol boyu kokunu arar
Söylesene gülüşüne deliren biri senden nasıl bıkar