İçimde Biriken Sessizlik

Dile gelmeyen her duygu
Bir tuğla gibi düşer içime,
Ne kadar susarsam
O kadar ağırlaşır kalbimin yıkıntısı.

Bir kelimeye dönüşemeyen her sızı
Kendi kendine büyür gecelerde,
Adını koyamadığım acılar
En çok da adımı fısıldar içten içe.

Gülüşlerimin ardında saklı
Kırık cümleler var benim,
Söylesem dağılacağım
Sussam içimde bir şehir çökecek.

Ve ben her gün
Kendi enkazımın içinde dolaşırken,
Anlıyorum…
İnsan en çok, söyleyemedikleriyle yaralanır.