İçimi ayan beyan döktüğüm tek adam.

3 yıl boyunca beni sevdin sandım hep. Beni anlıyosun sandım. Sanmak kelimesinin ne kadar acınası olduğunu düşünen bir ben değilim di’mi? Kafam güzel değil de değişik biraz. Muhtemelen göndericem bu yazıyı. Ama olsun. Şimdi senin hayatında o gurursuz orospu var mesela.seni “içimden” gelerek köpek gibi sevmeye ve her gün ah etmeye devam edicem. Mutlu olmanı istemiyorum çünkü ben çok mutsuzum . Ve sebebi halimin tek sorumlusu sensin.. Sen , orda burda siktiğin hatunların sayısını hesap ederken ben senin için, sen de seviyorsun nasılsa bigün yanyana gelicez diye hayatıma üç yıl boyunca kimseyi almadım. Ne oldu peki? Hayatında o var şimdi? Benim döktüğüm bu gözyaşlarının hesabını nasıl vereceksin sen söylesene? kimse dokunmasın bana di’mi? Bir tek sana kalayım ben. Bir tek sen sik hayatımı,ruh halimi. Herkese unuttum artık demekten yoruldum, kızım zaten olmayacak bişeydi sizinki, demelerinden usandım. Ölsem keşke, bi amacım yok çünkü dönüp bakınca.

Hayatında o var artık. Ve ben bunu yediremiyorum kendime. Çok acı bu. Bilemezsin tabii ne hissettiğimi çünkü sövsem de siktir çekip her defasında geri dönsem de evet, seven benim. Ve bu sevgi hiçbişey ifade etmiyor, hele ki bu saatten sonra..

Sevildiğimi hissetmek, bi adamın boynunu öpüp koklamak istiyorum biliyo musun? Hiç konuşmadan öylece durmak istiyorum ben. Biri gider biri gelir dimi. Adam çok .. Ama ben de akıl yok. Sorun bu.

Bir yanım mutlu olmanı istiyo bak. Ama diğer yanım.. Şanslı bi adamsın aslında. Birilerinin seni sevdiğinden en azından adın gibi eminsin.

Sana hissettiğim bu şey kendimi çok güçsüz hissettiriyor biliyo musun? Hani bana çokça zaman önce mesaj atmıştın ya bu anlama getirmiştin; Bensiz bir yolu seçemezsin sen, kapatıyorum sana o yolları.

Aynen böyle işte. mutlu olma be. Ben değilim! Hiç hem de.