İhanetin Ardında Kalanlar

Ne bereketli evlatlarmış, anne,
İhanet ede ede bitiremediler.
Her defasında biraz daha kırıldık,
Ama içimizdeki insanı tüketemediler.

Kimi yüzümüze kardeş gibi güldü,
Arkamızdan en ağır sözü söyledi.
Biz sustuk diye kendini haklı sandı,
Oysa sessizliğimiz her şeyi gördü, bildi.

İhanet bazen düşmandan gelmez,
En acı olanı güvendiğinden gelendir.
Bir yabancının sözü yaralamaz bu kadar,
Çünkü yara, güvenin bittiği yerdedir.

Biz yine de kin tutmadık kimseye,
Çünkü kalbimizi onların kalbine çevirmedik.
Bizi eksiltmek isteyenlere rağmen,
Kendi değerimizden bir adım geri çekilmedik.

Giden gitsin, kalan kendini bilsin,
Herkes karakterini kendi yolunda gösterir.
Bazıları kaybettiğini yıllar sonra anlar,
Bazıları ise kaybettiği insanın kıymetini hiç öğrenemez.

Ve anne, artık üzülme bizim için,
Her yara bir gün kendi dersini verir.
İhanet edenler yollarına devam eder belki,
Ama insanın vicdanı, gittiği her yerde peşinden gelir.