İnsan bazen yalnız kalmakla kalmamak arasında kalıyor yalnızca. İşte aslında en yalnız olduğu andır o an onun için. Ama bunca olumsuzluğa karşın yalnızlık güzel şey. Senden başka kimse olmuyor, teksin, tek düşünce, tek karar. Ne karışanın var ne laf yapanın. Kendi kararlarını kendin veriyorsun, hesaplamalarını kendin yapıyorsun, bir şeyler için kendin üzülüp yine kendin mutlu oluyorsun. İşte tam bu durumdayken sırtını yalnızca duvara dayayabilecek ve yalnızca kağıt kalemle dertleşebilecek biri var. Çığlıkları içine kaçmış, savaşçılığını yitirmiş, sadece fısıltılarla konuşabilen biri...
Sen bilmezsin belki ama pek tek de sayılmam aslında. Hayallerim var. Umutlarım var. Onlarla birlikte yalnızız biz. Hem de çok. Güzel şey yalnız olmak tabii tek kişi değilsen...