İki Yarım, Bir Yıkım

Aklım dedi "bırak"
Bıraktım.
Gönlüm sormadı bana,
Ağladı sessizce.

İkisi hiç anlaşamadı içimde,
Biri mantık kurar, biri yıkar.
Aklım kazandı bu savaşı
Ama gönlüm hâlâ savaşıyor.

Doğru yerdeyim belki,
Doğru kararın yerinde.
Ama burası soğuk
Mantıklı kararlar hep soğuk olur.

Gönül ısınmıyor bu yere,
Alışamıyor sessizliğe.
Her gece bir kapı çalıyor içimde,
Açmıyorum aklım izin vermiyor.

En zor yalnızlık bu:
Doğru olanı yaşarken
Yanlış hissetmek.

Haklı olmak ile
Mutlu olmak arasında
Sıkışıp kalmak.

Aklımın kararına,
Gönlümün razı olmadığı yerdeyim

İkisi de benim,
ikisi de acı çekiyor.

Hangisine ihanet etmeden yaşanır ki bu hayat?