ilk defa aşık oldum birine..onun yanında dünyanın en mutlu insanı olduğumu hissederdim. elimi tutmak isterdi hep gözlerimin içine bakardı çok utanırdım. bazen konuşmalarına çok kızardım davranışları sözleri beni çok üzerdi ama ona söyleyemezdim onun yanında dilim tutulur konuşamazdım kalbimin sesi konuşmama hep engel olurdu. sürekli sarılırdı, bana dokunduğunda huzur bulduğunu zannederdim.. taa ki bu güne kadar çok düşündüm kendimi kandırmamam gerektiğini anladım ben onun vakit geçirdiği sıradan bi insanım o ise benim en güzel geçirdiğim zamanım.bana hiç beni sevdiğini hissettirmedi bense ona onun için ölebilceğimi hissettirdim belki de bu yüzden kaybettim...