İlk Görüş, Son Pişmanlık

Keşke bakmasaydım o gün pencereden,
Keşke geçip gitseydin sessizce hayatımdan.
Bir bakış yetti mahvetmeye her şeyi,
Şimdi sevmek mi ağır, unutmak mı bilmiyorum ben.

Seni bugün ilk defa görmüş olsaydım,
Belki bu yükü taşımazdım omuzlarımda.
Ama ihanet ki sevmezdim seni hiç,
Kalbim öğrenmeseydi adını dudaklarımda.

En güzel acı bu galiba:
Sevdiğine pişman olmak değil,
Sevebilmişken bile
hâlâ sevememek...

Bazı insanlar gelir hayata bir kez,
Gidişleri de bir kez
ama bıraktıkları iz,
ömür boyu sürer.



Ah, keşke o ilk gün son gün olsaydı...
Keşke bilseydim başlamadan bitireceğini.