İmkânsızlığın Ardındaki Yaşam

Bir gönül ki hasret ile yanar dağ olur,
Her gece sükût içinde bir niyâz olur.
Vuslatın ümîdiyle beklerse sabır,
İmkânsız denilen yol, nihâyet bir râh olur.

Gözler ki uzaklarda bir hayâle dalar,
Her hatıra gönülde eski bir iz bırakır.
Kader nice yolları kapatsa da insana,
Hak isteyen yürek, kendine bir kapı bulur.

Ne her ayrılık nihâyettir, ne her susuş vefâsızlık,
Bazen firkat, gönülde saklı kalan bir duâdır.
İnsan sevdiğini kaybetse dahi zamana karşı,
Muhabbet bâkî kalır; aşk, gönlün imtihânıdır.

Vuslatı bekleyen gönül, geceden korkmaz aslâ,
Zîrâ her karanlığın ardında bir seher vardır.
İmkânsızlık yalnızca korkak gönüllere duvar,
İnanan yürek için her duvarın ardında bir yol vardır.