Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
19 Ocak 2019, Cumartesi 21:00 · 209 Okunma
İNSAN BU YAHU! - Sözümoki

İNSAN BU YAHU!



Her insan yaşlanır bir gün, kırışır teni, geçiverir güzelliği. Her insan yaşlanır bir gün ama nasıl, ama ne uğruna. İnsan dediğimiz şey toprak yahu ne ara büyüttük gözümüzde bu kadar. İnsan dediğimiz bir avuç dert. Lakin onu mühim kılan, bir amaç yükleyen, yaşamasına veya yaşadığını sanmasına sebep olan da bu dert. Zamanın bir kum saati gibi aktığı ömrümüzde edineceğimiz tek dert, aşk olmalı. Derdi aşk olanın, dermanı da aşk olur. Aşkın karşılığı yalnızca aşktır ve bunu matematikçiler anlayamaz. Çünkü aşkta 1+1 = 2 değildir çünkü aşk 2'yi 1 etmektir. Kendi bedeninden çıkıp başka bir bedende kaybolmayı felsefeciler yorumlayamaz. Çünkü aşk neden sorusuna yanıt vermez, aşk nasılı anlatmaz. Aşk sessizliği sever, bağırmaz, esip gürlemez. Büyükler "aşk bilmeyenlerin konuştuğu, bilenlerin ise sustuğudur" derlermiş ya, işte aşk kendi kalbine sağır olana lal kesilir.

Hangi güzel çiçek solmadı, hangi yaz yerini kışa bırakmadı ve hangi saat bir insanın son nefesinde durmadı. Bir elmayı kestiğinizde saatler sonra içinin çürüdüğünü görürsünüz. Lakin kırmızıydı o, parlaktı, tadı baldı. Fark etmez çünkü zaman herkese adil olmakla meşhur. Dünyada görünmeyen en adaletli hakimdir zaman. O yüzden elmalara bakıp biraz ibret alana ne ala. Bugün içinde ki sevgiyi çürütmeyene ne şükür. İnsan dediğin göz, el, ayak değil yahu makam, mevki, üzerinde ki kıyafet değil, insan dediğin yumruk kadar bir kalpten ibaret. İnsan dediğin, sevgiden ibaret.

Sevgisiz kalbin olduğu her beden kurak bir çöldür, orada ne su bulunur, ne de bir çiçek yeşerir. Peki sevmek için sevilmek şart mı? İnsan hep menfaati için mi sevmeli? Sahi kalp bu samimiyetsizliği anlamaz mı? İnsan dediğin aciz yahu, sevmek için sevilmeyi bekleyecek kadar aciz. Sevdiğinin mutluluğunu, kendi mutluluğuna değişemeyecek kadar korkak. Özlemi için uykusundan vazgeçemeyecek kadar güçsüz. İşte insan bu ya da daha doğru bir tabirle "sevgisiz" insan bu. Yazımı Cahit Zarifoğlu'nun belki de insanı özetleyen şu sözüyle bitiriyorum;

İnsan sevmeli; bazen bir insanı, yahut da bir ağacı ya da kanadı kırık bir kuşu.
Zaten sevmezse insan, insan olur mu?

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
2 kişi beğendi ·
Yazarın diğer paylaşımları;
Türkiye taksiciler olayını nasıl aşar, çözüm nedir?