Giriş yap! Hesap oluştur!
Ara
Şifreni mi unuttun?
İNSANLIK ÜCRETSİZ - Sözümoki

İNSANLIK ÜCRETSİZ


Üç arkadaş bir şeyler yiyerek sohbet etmek için, bir cafeye oturdular. Eski günlerden bahsederken, birden camın önünde üstü başı yırtık, eli yüzü kir içinde küçük bir #çocuk belirdi. Boynunu büküp üzgün ve çaresizce bakıyordu. Sonra gençlere aç olduğunu işaret diliyle anlatmaya çalıştı. Gençler sohbetleri bölündüğü için biraz gerilmişlerdi. Dışarıdaki çocuğu umursamayıp sohbete kaldıkları yerden devam ettiler. Çocuk oradan ayrılmıyor, bir #umut bekliyordu. Onunla ilgilenmeyen gençlerin dikkatini çekmek için camı hafifçe tekrar tıkladı. Gençler dönüp onlara baktığında, çocuk yalvaran gözlerle ağlıyordu.
İçlerinden biri bu çaresiz aç çocuğun durumuna duyarsız kalamadı ve vicdanının sesini dinleyip, ayağa kalktı ve çocuğa el işaretiyle ‘içeri gel’ dedi. Çocuk sevinçle cafenin kapısına doğru koşmaya başladı. Arkadaşlarının bu davranışı karşısında çok şaşıran gençler donakalmışlardı.
Çocuk gelip masaya yaklaştığında genç onun masaya oturması için yer açtı. Bunun üzerine iyice kızıp sinirlenen arkadaşları masayı terk ettiler. Arkadaşlarının bu tepkisine çok şaşırmıştı, nasıl bu kadar vicdansız olabiliyorlardı, küçücük aç bir çocuğun karnını doyurmanın nesi kötü idi?
Çocuk sevinçli ve #minnet duyan gözlerle bakıyordu ona. Sonra garsonu çağırıp kocaman bir pizza sipariş etti. Genç yemeğini iştahla yiyen çocuğu izlerken duygulanmış, gözleri dolmuştu. Nasıl tek başına kalmıştı? Kimi kimsesi yok muydu? Nasıl bırakılırdı sokağa tek başına küçücük bir çocuk, aklı almıyordu. Yemeğini keyifle yiyerek karnını doyuran çocuk, binlerce kez teşekkür etti bizim yardımsever gence.
Gözyaşlarını silen genç, garsondan hesabı istedikten sonra, yaşayacağı asıl duygu patlamasından habersizdi. Gülümseyerek bıraktı garson hesabı masaya. Bir elini cebine atıp para çıkarmaya çalışan genç diğer eliyle hesap kutusunun kapağını açmasıyla şaşkınlıktan öylece kalakaldı. Başını kasa tarafına çevirip, kasiyerle göz göze geldikten sonra, gözyaşları sel olup akmaya başlamıştı. Kasiyer elini gülümseyerek önce kalbine sonra anlına götürerek el sallayıp selamlamıştı genci. Gözlerine inanamayarak tekrar #hesap cetveline baktı. Orada yazanları ömrü boyunca unutmayacaktı.
Hesap cetvelinde aynen şöyle yazıyordu;
‘’ İnsanlık için #ücret almıyoruz’’
#wattpad #tumblr #blog #roman #öykü #şiir #kıssadanhisse #şair #yazar #blog #blogger #günlük #öykü #hikaye #şiir #yazar #kitap #kitapyaz #yazılarınkitapoluyor #çocuk #umut #aç #yardım #insanlık #ücret #hesap #yardımet #minnet #teşekkür #yardımsever

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
Diğer hikayeler;
İyi bir okuyucu olmanın püf noktası nedir?
Sözümoki © 2019 - V.8
Destekçilerimiz →