İsteselerdi yaparlardı,
Bir yol bulmak zor değildi aslında…
Sen nasıl karanlıkta bile yönünü bulduysan,
Onlar da isterse bir ışık yakardı.
Ama bazı kalpler, bahane üretmeyi sever,
Sevmenin yükünü taşımak ağır gelir.
Sen bir “gel”e dünyayı sığdırırken,
Onlar bir adımı bile eksik getirir.
Unutma, insan gerçekten isteyince
Zamanı da büker, mesafeyi de aşar…
Sen nasıl her şeye rağmen kaldıysan,
Onlar da isterse kalmayı başarır.
O yüzden kırılma artık eksik kalanlara,
Herkes niyeti kadar yer tutar hayatında…
Sen elinden geleni yaptın zaten,
Geriye sadece gerçeği kabullenmek kaldı aslında.