İyiler…
Yaşasalar bile erken ölürler.
Çünkü kalpleri bu dünyanın sertliğine
fazla ince ayarlanmıştır.
Bir çiçek gibi yaşarlar;
rüzgârı incitmekten korkarak,
toprağı üzmemek için
köklerini bile sessiz büyüterek.
İnsanlar gürültüyle yaşarken
onlar merhametle yorulur.
Bir başkasının yükünü
kendi omuzlarına alırken
ömürlerinden biraz daha eksilir.
Belki de bu yüzden
iyilerin ömrü takvimle ölçülmez.
Çünkü bazı insanlar
kırk yıl yaşayıp bir ömür olur,
bazıları ise bir ömür yaşayıp
hiç yaşamamış gibi gider.
iyiler…
Yaşasa bile erken ölürler.
Ama arkalarında öyle bir iz bırakırlar ki
ölüm bile onların iyiliğini gömmeyi beceremez.