Kalan

Her insan kendi hikâyesinin kalanıdır,
Giden cümlelerin ardında suskun bir nokta.
Ne tam anlatabildiği acılar vardır
Ne de anlatmaya gücünün yettiği sevinçler.

Bazıları satır aralarında büyür,
Okunmadan geçilmiş yaralarla.
Bazıları yüksek sesle yaşar
Ama en çok içinden eksilir.

Herkes bir yerinden yarımdır hayata,
Bir fotoğrafta kesilmiş gibi.
Gülüşler tamamlar sandıkça
Hatıralar hep bir köşeden taşar.

Kalan olmak ağırdır;
Unutulmamış olmak kadar,
Hatırlanmamış olmak da yakar insanı.
Çünkü insan bazen giden değildir,
Gidilenden sonra ayakta kalanıdır.

Ve hayat,
Eksilenleri değil,
Kalanların sessiz direncini yazar zamana.