Kanadında Ayrılık

Gözümün gördüğü vefasızlığı,
Kalbime anlatmak zordu o gece.
Bir güvercin kondu suskun dalıma,
Kanadında ayrılık, bakışında hece.

Şehrin üstüne çöken buğulu akşam,
Adını fısıldadı yorgun rüzgârlar.
Ben seni unuttum sanarken içimde,
Küllerimden doğdu eski yangınlar.

Sadakat sandığım şey meğer gölgeymiş,
Güneş çekilince kayboldu sessizce.
Ben seni bir ömür sanmıştım oysa,
Sen beni geçtin bir mevsimcesine.

Şimdi öğrendim; her giden eksiltmez,
Bazı ayrılıklar insanı tamamlar.
Bir güvercin uçar içimin avlusundan,
Ve kalan boşlukta kendim çoğalır.