Karanlığında Yanımdayım

Olur da bir gün
Yük olursan omuzlara,
Adın sessizce silinirse dillerden
Ve dünya sırtını dönerse sana…
Korkma.
Ben hâlâ buradayım.

Kapını çalmam belki,
Çünkü bazen ses bile yorucu olur,
Ama bil ki
Bir köşede seninle aynı geceyi yaşıyorum.

Ararsan…
Sana güneş getiremem belki,
Yaralarını saramam mucizelerle,
Ama dizimin dibinde bir yer açarım sana,
Sessizliğini dinlerim.

Çünkü bazı acılar
Konuşulmaz, sadece paylaşılır…
Ve bazı insanlar
İyileştirmez, ama yalnız bırakmaz.

Gözlerin dolarsa
Ben de saklamam kendimi,
Seninle birlikte akıtırım içimde birikenleri,
İki yalnızlık birbirine yaslanır o an.

Karanlık çökerse üstüne,
Korkma…
Ben ışık olamam belki,
Ama o karanlıkta
Elini bırakmayan olurum.

Unutma,
Dünya vazgeçse bile senden
Bir yerlerde biri vardır
Seninle aynı acıyı paylaşmaya razı…

Ve ben,
Mutlu edemesem bile seni,
Acını yalnız yaşatmamak için
Hep yanında olurum.