Karanlığında Yanındayım

Olur da bir gün, omuzlarına çökerse dünya,
Ve kalbin, kimsenin duymadığı bir sızıyla konuşursa…
Adını unutan sokaklar gibi yalnız kalırsan,
Sen yine beni ara… ben oradayım.

Mutluluğu vaat edemem sana,
Çünkü bazen kelimeler bile yetersiz kalır yaralara.
Ama suskunluğunun dilini bilirim,
Gözlerinden düşen cümleleri okurum.

Yanında otururum, hiçbir şey söylemeden,
Birlikte kırılırız belki, ama yalnız değil.
Çünkü bazı geceler vardır,
Ağlamak bile bir bağ kurmaktır iki insan arasında.

Dünya sırtını döndüğünde sana,
Ben yüzünü unutmam karanlıkta.
Işığım olamam belki…
Ama karanlığında kaybolmana izin vermem.

Olur da bir gün, her şey senden vazgeçerse,
Sen vazgeçme aramaktan…
Çünkü ben, Senin en sessiz çığlığını bile duyanım.