kararır gökyüzü bazen;
kasvetli bulutlar kaplar semayı.
hayatın ritmi durağanlaşır,
sohbetler bildikleşir,
içimizde birikir yalnızlık hissi.
nasıl özleriz güneşi o zaman,
griler içinde aradığımız
bir tutam renk demeti.
peri tozu gibi inceden.

gönülden yazılmış her roman,
her hikaye,her kelime
bir şemsparedir...
güneş parçası...

düşer omuzlarımıza,
kar tanesi gibi usulca,
yağmur gibi yıkar ruhumuzu,
arındırır tozdan kirden
tekdüzeliklerden...
Şempare...