Senden vazgeçtim.
Bir terk ediş değil bu,
uzun uzun bekleyip de
kendimden vazgeçmemek için
ayağa kalkışımdır.
Sana demiştim…
Beni senden vazgeçmek zorunda bırakırsan
ardıma dönüp bakmam diye.
Bakmadım.
Çünkü geriye dönmek
bir kez daha eksilmeyi kabul etmekti.
Sen “kazandım” sandın.
Oysa ben susarak çıktım bu savaştan,
en gürültülü zaferimle.
Kaybettiğini anlaman için
hiçbir şey söylemedim.
Beni yoran sevgiden değil,
değerin hep tek taraflı oluşundandı.
Bir kalp iki kişilik atmazken
ben yine de ritmini tutmaya çalıştım.
Artık yokum.
Ne cümlelerinin arasında,
ne pişmanlığının kenarında…
Bir daha dönmemek üzere
kendime geldim.
Senden vazgeçtim.
Bu bir son değil,
bu benim başlangıcım.