Kendi İçim İçin

Yıllar geçti,
zaman ellerimden kayıp gitti.
Başkalarının gölgesinde yürüdüm,
onların sözleriyle sustum,
onların beklentileriyle büyüdüm.

Ama şimdi anlıyorum:
Hayatı kendim için yaşamalıyım.
Gözlerim bana dönmeli,
yüreğim kendi sesini duymalı.

Kaybettiğim yıllar geri gelmez belki,
ama kalan her nefes
artık bana ait olabilir.
Kendi hayallerim için,
kendi gülüşüm için,
kendi özgürlüğüm için…

Geçmişin zincirlerini kırarken,
kendime dokunuyorum ilk defa.
Ve anlıyorum ki:
En geç öğrenilen ders,
en değerli olanıdır.

Artık yaşam benim,
benim nefesim,
benim güneşim…
Ve geçmişin gölgeleri
sadece bana yol gösterir.