Kendime Yenildiğim Yer

Ben senin adını
en kirli dillerden sakladım,
en keskin bakışların önüne
kalkan oldum…

Bir tek kötü söz değmesin diye sana,
kendimi hedef yaptım.

Ama sen…
en yakınımdan vurdun beni.

Ben seni dünyaya karşı savundum,
sen beni bana karşı düşürdün.
Bir insan kendine nasıl yabancılaşır,
onu da senden öğrendim.

Aynaya bakıyorum şimdi,
yüzüm tanıdık ama ruhum utangaç…
Sanki ben değilim o,
sanki ben, bende eksik bırakılmışım.

Ben senin adını kimseye ezdirmedim,
ama sen…
beni kendi içimde
yerle bir ettin.

Ve en acısı ne biliyor musun?
Düşmanın yıktığı yer onarılır da…
Sevdiğin yerden yıkılınca
insan,
bir daha kendine bile güvenemez.