Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
24 Mayıs 2020, Pazar 19:44 · 147 Okunma
Kimsesiz Çocuk - Sözümoki

Kimsesiz Çocuk

Hüznün bağdaş kurdu oturdu yanıma,
Bir bayram sabahı sahipsiz çocuk gibi...
Haline acıyıp avuçlarına tutuşturulmuş hasreti...
Gözlerinden gizliyemediği dalışı,
İçini yakan,
Ve...
Kollarına sildiği kaderi...


Her sokak köşesine anlattığı bir yalnızlığı,
Dayanamayıp bağırdığı sessiz çığlığı...
Pişmanlık duysa da bir şey yapamadağı,
Tutunup çıkamadığı kimsesiz abidesi..


Acaba kaçıncı bayramdı kimsesiz...
Yine sensiz, sessiz bırakılmış çocuk gibi...
Umuttan umutsuzluklara koşmuş...
Yarın ne yapacağını düşünen dertleriyle,
Çaresiz okuma ve yazması olmayıp,
Derdini anlatacağı yırtılmış çizgili defteri,
Yazıp, çizip dertlendiği günleri vardır elbet...


Korkularına yenik düşsede,
Hayalleriyle uyuduğu
Kuytu köşesin de ki soğuk geceleri...
Belki de elden duyacağı sözden yıpranmış,
Hayallerine ayakkabısız koşan çoçuk misali,
Umutlarına batan cam kırıkları...
Yaşadıklarına giyinmiş,
Bir hayli üzerinde kalmasından
Güzel kokmayan hasretleri vardır elbet...


24.05.2020 19:35 Güzin PEKCAN


Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
1 kişi beğendi ·
Yazarın diğer paylaşımları;
Şuan ölsen sence cennete mi gidersin cehenneme mi? Açıkla?