Küller Altında Melekler Şehri: Gazze

Sen bir melekler şehrisin ey Gazze,
gökyüzüne yaslanmış yaralı bir dua…
Taşların bile ezberinde sabır,
duvarların içinde saklı binlerce nida.

Gece inerken üstüne ağır ağır,
yıldızlar utancından eğilir sessizce.
Bir çocuk, yıkıntılardan gökyüzünü arar,
ellerinde kırık bir oyuncak gibi geleceği.

Senin sokakların, kanla yazılmış bir şiir,
her harfi acı, her hecesi direnç…
Ve her enkazın altında filizlenen umut,
ölümü bile utandıran bir direniş.

Ey Gazze…
Sen ağladıkça büyür insanlığın sınavı,
sessizlik, dünyanın kulağına çivilenmiş bir suç.
Ama yine de kalbin atar küllerin altında,
bir melek kanadı gibi: kırık ama yüce, ama güçlü.

Sen bir melekler şehrisin ey Gazze,
yaralarınla bile göğe yazılan bir hakikat…
Ve biz biliriz ki;
en karanlık gecelerin bile sonunda
doğar en sessiz, en ağır, en gerçek şafak…