Liceli

"Ben Göğsündeki Ağrıyı Kime Nasıl Anlatayım Be
Liceli"

Dağlara mı söyleyeyim?
Onlar zaten senin hasretini rüzgâr diye taşıyor.

Geceye mi anlatayım?
Her karanlıkta adını fısıldıyor sessizlik.
Yıldızlara mı emanet edeyim?
Her biri gözlerinden düşmüş bir umut gibi yanıyor.

İnsanlar "geçer" diyor,
Bilseler bazı acılar ömür boyu misafirdir.
Bazı özlemler,
Kalbin attığı her yerde yeniden doğar.

Ben seni unutmadım,
Sadece susmayı öğrendim.
Çünkü bazı isimler yüksek sesle söylenmez;
İç çekişlerin arasında yaşar.

Bir gün döner de bu şiiri okursan,
Bil ki senden geriye kalan
Bir fotoğraf değil,
Göğsümün tam ortasında dinmeyen bir sızı oldu.

Bu yükü yıllardır taşıyorum.
Kimse görmüyor ama
Her gülüşümün altında
Senin yokluğunun kırık sesi var.

Çünkü bazı yaralar konuşulmaz;
Sadece geceleri,
Sessizce kalbin içinde kanar.