Mesafe

İnsanı en çok yoran şey, yapılan hata değildir. Asıl yoran, o hatanın hiç yapılmamış gibi davranılmasıdır. Çünkü özür, kırılanı onarabilir; ama inkâr, en sağlam köprüleri bile sessizce yıkar.

Bir noktadan sonra insan kırgınlığını anlatmaktan vazgeçer. Ne kavga eder ne de hesap sorar. Sadece bir adım geri çekilir. O geri çekiliş, sevgisizlikten değil; kendine duyduğu saygıdandır.

Mesafe bazen bir ceza değildir, huzurun kapısını aralayan en sessiz karardır. Çünkü gönlünü sürekli incitenlere yakın olmak, kendinden uzaklaşmaktır.

Unutma; her uzaklık öfkeden doğmaz. Bazı uzaklıklar, kalbin artık aynı acıyı taşımaya gücü kalmadığı için başlar. Ve insan, hatasını görebilenlerle yol yürür; göremeyenlere ise sadece sessizce yol verir.

Çünkü bazen en güçlü cevap, hiçbir şey söylemeden mesafeni koruyabilmektir.