Giriş yap! Hesap oluştur!
Ara
Şifreni mi unuttun?
05 Şubat 2018, Pazartesi 08:28
minnetli yazı - Sözümoki

minnetli yazı

dünyanın kötülüğüne karşı birlikte savaşmak için seçtiğim insanın aslında yanımda değil karşımda olduğunu gördüğümde oturup mandalina yedim. hayatımda ne zaman çıkmaz sokağa girdiğimi hissetsem otururum ve mandalina yerim. buradan da çıkmazlara genelde kış aylarında girdiğim kanısına rahatça varabiliriz. hayatımın bir kısmını daha bir yalanın ve bana göre bir kötülüğün parçası olarak geçirebilirdim, buna izin vermeyerek dev bir sevgiyi kaybedip içimdeki iyiliğe zarar vermeden gittiğin için teşekkür ederim. biliyorum kaybettiklerinin sen de farkındasın. ben kazandıklarıma sarılıp uyurken yorgansız kalışına içim burkulmuyor değil.
ve şunu farkızladım, kendime çizdiğim hiçbir yol çift şeritli asfaltlar değildi.. ille de çitlerden atlayıp yara bere içinde dikenlerin arasından kendime yol yapmayı seçtim ve bu gerçekten zor. çıkmaz sokağa girmemek için kendinden iki adım uzaklaşamayan bir adamla aynı sokakta bir ileri bir geri yürüyerek nereye kadar yaşayıp gidebilirdim ki? bu bana rahat bir uykudan başka bir şey katmayan stabil huzur nereye kadar yeterdi? o çitlerden atlayıp gülerek birbirimizin yaralarını sarmayacaksak ilerde "bakın biz bu yaraları aldık ama iyileştik" diye gösterebileceğimiz bir yara izi koleksiyonumuz bile olmayacaktı. benim yol arkadaşım olamayacağını kendiliğimden anlayacağım yoktu. sıradaki minnettarlığım da bunu yüzüme haykırdığın için.
alzheimer bir teyzeyle tanıştım. güzel bulduğu her şeyi alıp yastığının altına saklarmış. yastığının altında bir elma, bir çay kaşığı, iki tane kuru parçalanmış yaprak, birkaç tane de küp şeker vardı. baktığında ne basit ve önemsiz şeyler. ama şu an hiç kimseyi hatırlamadığını ve onda herhangi bir duygu uyandıran, kırpmadan tavana baktığı yorgun gözlerini bazen ışıltıyla bazen de yaşla dolduran tek şeyin 40 yıl önce ölmüş eşinin fotoğrafı olduğunu öğrenince her şey yerine oturuyor, ölü bir adama vermek için küp şekerler ve kurumuş yapraklar biriktiren bir kalple tanıştım ben bugün. "doğru insan" için biriktirdiklerimi düşündüm., yoldaki serçenin sekişini bile zihnime kaydettiğim anları hatırladım, kitapta beğendiğim cümleleri önce kendim için sonra da senin için olmak üzere iki kez okuduğum zamanları hatırladım. eğer "ben o insan değilim" diye haykırmasan tüm küp şekerlerimi ve kurumuş yapraklarımı sana vermeye hazırdım, bunun için de sana minnettarım.
üzücü çizgi film sahnelerine, belgesellere ve daha birçok küçük hüzünlü şeye üzülüp ağladığımı bilirsin. bu seni rahatsız ederdi. çünkü gülmek dünyanın en kolay eylemidir ve kimse neden güldüğümüzü sorgulamaz. neden gülmediğimizi de. eğer gözyaşı varsa bu sorgulanır fakat sevgisiz insanlar leş gibi bencildir ve bunun farkındadırlar. ortada sorgulanacak bir şey olsun istemezler. senin gittiğini dahası senin aslında hiç gelmediğini öğreneli etrafımdaki herkes ağzımdan ufacık bir isyan cümlesi çıksın, gözümden bir damla yaş aksın diye bekliyorlar. çünkü ağlayınca geçermiş. bilinmeyen bir şey var, ben yalnızca gözyaşıma değecek şeylere ağlarım. belki yıllar önce ölmüş ve hiç görmediğim, göremeyeceğim bir geyiğin ölümünü bile ağlamaya değer bulurken çirkin vedanın ardından sahra çölü gibi kupkuru olan gözlerimi görebilmeni dilerdim. hayali bir karakterin hayali hüznüne bile gözleri dolan bir insana ağlamaya değer olmayan şeylere örnek niteliğindeki kofluğunu göstererek gittiğin için teşekkür ederim, benim kendiliğimden göreceğim yoktu.
velhasıl beni kahredeceğini düşündüğün halde bana gösterdiğin ve benim için şükür sebebi olan bu şeylerin hepsi için sana minnettarım. ve biliyor musun,
BEN DE senden vazgeçiyorum.

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
1 kişi beğendi ·
Yazarın diğer paylaşımları;
Karikatür (Günün Karikatürü)
Hikaye (Günün Hikayesi)
Mesajlarına geç dönüş yapanlara ne söylemek istersin?
Sözümoki © 2018 - V.8