Nasip Kadar

Allah seni sevmeyi nasip etti
ama seni etmedi.
Kalbime düşen dua kabul oldu,
kaderime düşen isim olmadın.

Sevdim…
karşılık beklemeden,
sahiplenmeden,
“benim” demeden.
Çünkü bazı sevgiler
sadece sevilmek içindir,
yaşanmak için değil.

Yanımda olmayışını
eksiklik saymadım;
belki de imtihandı bu,
kalbin sabrını ölçen.

Seni bana vermedi ama sevgini öğretip
kalbimi büyüttü.
Demek ki her nasip kavuşmak değilmiş;
bazıları olgunlaşmak içinmiş.

Şimdi adını dua gibi taşıyorum içimde.
Ne sitem var ne isyan.
Allah seni sevmeyi nasip etti
ama seni etmedi…
Ben de bunu hikmet diye sevdim.