Neden ınsanlar bu kadar acımasız olur?Nasıl bu kadar çabuk unutabilirler peki?Bu kadar rahat olmanın formülü nedir peki?Peki bi ayrılığın bu kadar delice acıtması normal midir?Yada unutabildin mi beni?Lütfen unutma..Nolur unutma bizi bi kerede silip atma..Merak et hep.Keşke unutmamış olsan bunu,o kadar çok isterdim ki..Biliyorum yine dönmiyceksin bana her zaman olduğu gibi.Ben yine mesaj atıcam sana affet diycem suçsuz yere yine.İstenmediğin yere gitmek nedir bilir misin sen bitanem?sabahladığım gecelerim var benim senden habersiz.Bi umut mesaj atarsın dıye telefonla kafayı yemek gerçekten çok iğrenç.Sen neyi beğenmişsin ne paylaşmışsın diye en ufak şeylerden kendime pay çıkarmak peki?Zavallıca değil mi..Beni bu hale getiren sensin bitanem şimdi gurur duy kendinle.Hatalarımın bedelini en ağır şekilde ödüyorum ben,sensizlikle..Bi gün gelmen umuduyla bekliyorum bitanem..Gözyaşlarımda buna şahit hep.Uzun zamandır kimse bana jelibonum demiyo.Oyuncak ayım kilo ver demiyo..Ve ben uzun zamandır kimseye ajgum demiyorum..kimseye senın gibi gülemiyorum.Ağlıyorum amk var mı ötesi?Gözyaşı döküyorum ben senin uğruna!Hiç mi için sızlamaz be adam?Lütfen özle artık beni..