Nereye Gider İnsan

Söylesene hafız,
İçi içine sığmayınca
hangi yola vurur insan?
Hangi denize bırakır
adını söyleyemediği kederi?

Bir gramofon çalar uzakta,
eski bir şarkı gibi çatlak,
her notasında biraz sen,
her susuşunda biraz ben.

İnsan bazen evine sığmaz,
duvarlar dar gelir nefesine.
Pencereler açılmaz olur,
gökyüzü bile alçak kalır
taşıdığı yükün yanında.

O zaman gider işte...
Kimi bir kıyıya,
kimi bir yağmur altına,
kimi gecenin en tenha saatine,
kimi de kimse duymasın diye
kendi içine.

Ama en çok da
sessizliğe gider insan.
Çünkü bazı acılar
kelime kabul etmez,
bazı yaralar
yalnızca susarak kanar.

Söylesene hafız,
döner mi sonra?
Yoksa insan
bir kez kendinden çıkınca
ömrü boyunca
kendini mi arar?