Net Olmayanın Gölgesi

Sil gitsin dedin ya,
Sanki insan kalbini dosya gibi siler…
Oysa bazı hisler vardır,
Ne gider ne kalır,
Tam ortasında bekler insanın,
Adı konmamış bir sancı gibi.

Net olmayan her şey dert olur, evet,
Çünkü belirsizlik en sessiz yaradır.
Ne “git” dersin, gidebilir,
Ne “kal” dersin, kalabilir…
İnsan en çok yarım bırakılan cümlelerde kaybolur.

Bir bakarsın gözlerin dolu,
Ama nedenini anlatamazsın kimseye.
Çünkü acının adı yoktur bazen,
Bir ihtimaldir sadece,
Gerçekleşmemiş ama hissedilmiş.

Keşke ya tamamen sevseydin,
Ya da hiç dokunmasaydın ruhuma…
Çünkü en ağır yük,
Yarım kalan bir “biz”dir,
Ve en uzun gece,
Net olmayan bir kalpte başlar.

Şimdi anlıyorum,
Silmek bazen unutmak değil,
Kendini kurtarmaktır…
Ve bazen insan,
En çok net olamadığı yerde kaybeder kendini.