İçimden geldiği gibi seviyorum seni,
hesap yapmadan, ölçüp tartmadan…
Ne kadar sürer diye sormadan zamana,
ne olur diye korkmadan sonuna.
İçimden geldiği gibi…
Bir bakışına denk gelince susarak,
adını anınca içimde
yerli yersiz büyüyen bir sessizlikle.
Seni severken
kendimi korumayı unuttum belki,
ama kalbimi saklamadım.
Çünkü bazı sevgiler
saklanınca değil,
olduğu gibi durunca gerçek olur.
Ben seni
olman gerektiği gibi değil,
olduğun hâlinle sevdim.
Eksiklerini tamamlamak için değil,
eksik kalmayı göze alarak.
İçimden geldiği gibi seviyorum seni.
Bu yüzden yanlışsa da bana ait,
doğruysa da…
Çünkü bu sevgi, aklın değil,
kalbin dilinde yazıldı.