Zaman her yaraya merhem değildir,
Bazı acılar kalır, adı söylenmez.
İnsan bazen yıllarca bekler de,
Kaybettiği ömrü geri getiremez.
Bir gün anlarsın; geçen sadece gün değil,
Gençliğindir, hayalindir, hevesindir.
“Sonra yaparım” dediğin ne varsa,
Meğer hayatın en sessiz ertelemesidir.
Ne dün geri gelir, ne eksilen tamamlanır,
Ne kırılan kalp eskisi gibi onarılır.
Bazı vedalar kapıyı sessiz kapatır,
İnsan içinde bir ömrü uğurlar.
Öyleyse sev, söyle, sarıl vakit varken,
Gururu bırak, gönlün ne diyorsa yap.
Çünkü hayat beklemeyi sevmez,
Ve bazı “keşke”ler bir ömür sürer.
Zaman ilaç değil her derde,
Bazen sadece gerçeği öğretir insana:
Ömür, kaybedilince bulunmayan tek şeydir;
Yaşamak ise tam da şu andır.