“Onsuzluğa Alışmak Diye Bir Şey Yok”

İnsan babasını kaybedince büyüyor sanıyorlar.
Hayır…
İnsan babasını kaybedince çocukluğu bitiyor.
Onsuz geçen her gün içimde bir boşluk.
Ama aynı zamanda bir güç.
Çünkü ben onun kızıyım.
Birinin bir şeye üzüldüğünü görünce içim titriyor.
Bir hayvan acı çekse gözüm dolar.
Bir gariban görsem elim gitmeden edemiyorum.
Neden?
Çünkü babam böyle yaşadı.
Ben ona bakarak insan olmayı öğrendim.
Onsuzluk zor, çok zor…
Ama babamın mirasıyla yaşamak büyük bir onur.