“Onun Sözleri, Onun İzleri”

Ve o cümle…
“Bir karıncayı bile incitme… çünkü ben hiç incitmedim.”
Bu bir öğüt değil…
Bu bir hayat tarzı.
Bir insanın kendine yazdığı vasiyet.
Bir insanın dünyadan tertemiz ayrılışının en güzel özeti.
Ben bugün merhametten şaşmıyorsam, öfkemi yutabiliyorsam, kötülüğe rağmen iyilikte kalabiliyorsam… sebebi onun bu cümlesidir.
Babam, hayatını başkalarına zorluk çıkarmadan yaşamayı şeref sayardı.
Onun duruşu sessiz ama çok gösterişliydi…
Dünyayı incitmeden yaşamak… herkesin harcı değil.
Bu izler şimdi benim yolum.